İnanın, mən heç vaxt belə bir şeyi planlaşdırmamışdım. Həyatım boyu hər şeyi planlaşdıran insanlardan olmuşam. Həftəlik planlar, aylıq büdcələr, illik hədəflər – hamısı yerli-yerində. Amma bəzən həyat elə sürprizlər edir ki, bütün planların alt-üst olur. Mənim üçün o sürpriz keçən qış, Bakının ən soyuq gecələrindən birində baş verdi. Həmin gün axşam saatlarında birdən elektrik enerjisi kəsildi. Bütün bina qaranlığa qərq oldu. Əvvəlcə düşündüm ki, bir neçə dəqiqəyə gələr, amma keçdi 10 dəqiqə, keçdi 20 dəqiqə, bir saat oldu, işıqlar gəlmədi. Evdə tək idim, telefonumun batareyası da yarıya yaxın idi. Nə edəcəyimi bilmirdim. Qaranlıqda oturub səs-küyə qulaq asmaqdan başqa çarəm yox idi. Bir ara telefonuma baxdım, internet hələ də işləyirdi. Sosial şəbəkələrdə gəzməyə başladım. İnsanların paylaşımları, gülməli videolar, xəbərlər – hamısı keçdi gözümün önündən. Amma heç biri diqqətimi çəkə bilmirdi. Qaranlıqda tək oturmağın o ağırlığı var, bilirsiniz. Səs yoxdur, işıq yoxdur, yalnız siz və düşüncələriniz. O düşüncələrdən qaçmaq üçün nə isə tapmalı idim.

Elə həmin an bir dostumun mesajı gəldi. O, mənə bir şəkil göndərmişdi, ekran görüntüsü idi, bir oyunda qazandığı məbləğ. Yanında da yazmışdı: “Gör nə qədər gözəldir, sən də bax.” Mən həmişə belə mesajlara laqeyd yanaşmışam, amma o gecə, qaranlıqda, təkbaşına, birdən maraqlandım. Dostuma yazdım: “Nədir bu?” O, mənə bir platforma haqqında danışmağa başladı. Uzun-uzadı izah etdi, qaydaları, bonusları, hər şeyi. Mən dinlədim, amma yenə də tam inanmırdım. Axı mən bu işlərdən uzaq adam idim. Dostum dedi: “Heç olmasa bax, gözünlə gör.” Mən də həmin platformanı axtarıb tapdım. İlk baxışda hər şey çox rəngli, çox canlı görünürdü. Qaranlıq evdə, telefonun işığı ilə bu rənglər mənə o qədər parlaq gəldi ki, sanki kiçik bir işıq şousu izləyirdim. O zaman gördüm ki, bu platforma bizim ölkə üçün də uyğunlaşdırılmışdı. Hər şey Azərbaycan dilində idi, yerli valyuta ilə işləyirdi. Mənə elə gəldi ki, bu, bir işarədir. Qaranlıqda, təkbaşına, təsadüfən rastlaşdığım bu platforma sanki mənim üçün hazırlanmışdı. O gecə mən mostbet casino az ilə tanış oldum.

Hesab açmaq çox sadə idi. Bir neçə dəqiqəyə hər şey hazır oldu. Mən hələ də qaranlıqda oturmuşdum, işıqlar gəlməmişdi. Telefonumun batareyası azalırdı, amma dayana bilmirdim. Kiçik bir məbləğ qoydum hesaba. İlk dəfə idi ki, belə bir şey edirdim, əllərim bir az əsirdi. Oynamağa başladım. İlk oyunumu seçdim, qaydalarını oxudum. Hər şey o qədər sadə idi ki, heç çətinlik çəkmədim. İlk bir neçə dəqiqə uduzdum, amma üzülmədim. Sonra birdən bir az qazandım. Kiçik bir məbləğ idi, amma qaranlıq evdə, təkbaşına, o qədər sevindim ki, sanki böyük bir xəzinə tapmışdım. Gülməyə başladım. Öz-özümə gülürdüm, qaranlıqda. Sonra bir az daha oynadım, yenə qazandım. Bu dəfə bir az daha çox. Artıq həyəcanım zirvəyə çatmışdı. Nəfəsim kəsilirdi, ürəyim döyünürdü. Və ən gözəl an, ən böyük qazancımı əldə etdiyim anda – işıqlar gəldi. Birdən bütün ev işıqlandı, korluqdan gözlərim qamaşdı. Bir neçə saniyə heç nə görə bilmədim. Sonra gözlərim alışdıqca, gördüm ki, telefonumun ekranında hələ də o rəqəmlər var. Qazancım orada idi. O gecə o qədər qarışıq hisslər yaşadım ki, bunu sözlə ifadə etmək çətindir. Qaranlıq, təklik, qorxu, sonra maraq, həyəcan, sevinc, və ən sonunda işıq. Sanki bir film izləyirdim, amma filmdəki qəhrəman mən idim.

İşıqlar gələndən sonra daha oynamadım. Hesabdan pulu çıxartdım, telefonumu şarja qoydum, mətbəxə keçdim, özümə çay dəmlədim. Oturub düşündüm. Bu gecə mənə nə öyrətmişdi? Bəlkə də ona ki, həyatın ən gözlənilməz anlarında ən gözlənilməz şeylər baş verə bilər. Mən heç vaxt belə bir şey planlaşdırmamışdım, amma qaranlıq, təklik və cansıxıcılıq məni bir yerə gətirdi. Və o yer mənə xoş sürpriz etdi. O gecədən sonra bu işə münasibətim dəyişdi. Mən artıq qorxmur, çəkinmir, amma həddimi də bilirdim. Heç vaxt böyük məbləğlər oynamıram, heç vaxt limitlərimi aşmıram. Amma həftədə bir-iki dəfə, axşamlar, işdən sonra yorğun olanda, açıb bir az oynayıram. Mənim üçün bu, bir növ rituala çevrilib. Hər dəfə oynayanda o gecəni, o qaranlığı, o işıqların qəfildən gəldiyi anı xatırlayıram.

Dostlarım məndən soruşur ki, sənə bu işi kim öyrədib? Mən gülüb deyirəm ki, qaranlıq. Onlar başa düşmür, mən izah etməyə çalışıram ki, bəzən ən yaxşı müəllimlər gözlənilməz olur. O gecə mənə öyrətdi ki, qaranlıqdan qorxmaq lazım deyil. Çünki qaranlıqda bəzən ən gözəl işıqları tapa bilərsən. Mən öz işığımı tapdım. Və indi o işıq mənimlədir. İstər işıqlar yansın, istər sönsün, mən bilirəm ki, özümə necə işıq yandıra bilərəm. Bu, mənim üçün ən böyük qazancdır. Pul qazanmaq gözəldir, bəli, amma bundan da gözəli özünə inam qazanmaq, öz gücünü kəşf etməkdir. Mən o gecə öz gücümü kəşf etdim. Və indi heç vaxt tək deyiləm, heç vaxt qaranlıqda itmiş hiss etmirəm. Çünki bilirəm ki, içimdə bir işıq var, o işıq mənə həmişə yol göstərəcək. O gecə, işıqlar sönəndə, mən öz içimdəki işığı yandırdım. Və o işıq hələ də yanır.